Bahar gelmiş duvarlardaki takvim yapraklarına göre...Ama benim ilimde  mevsimler hep hasret.Hep kış..Kelebekler uçuşurmuş, arılar vızıldaşırmış.Her taraf papatyalarla donatılmış..Gökler mavi giysilerini giyinmiş.Denizlerde dalgalar hoş vuruyormuş sahillere.Yeşillikler mavilerle evlenmiş..Dağlar , kırlar  ovalar , bağlar , bahçeler yemyeşil otlarla örtülmüş.Buzağalar koşuşurmuş oynaşırmış oralarda..Kuzular hoplaşır zıplaşırmış hep analarının peşinde.Ama benim ilim hep çöl..Benim ilimde hep hüzün var.Hasret var.Buralar hep kış ...Hep soğuk.Bin bir çiledir buralarda hayatım.

      Bahar gelmiş, leylekler gelmiş,şiirler yazılmaya başlanmış kırlarda sevgililere.Yürekler çoşmuş oralarda hep aşk ü şevk ile.Galeyana gelmiş oralarda sineler, yağmur olmuş boşalmış yürekler...Bahar gelmiş bir yerlere.Hiç yabancısı olmadığım  çok uzaklarda bir yerlere bahar gelmiş benim kışların en sertini yaşadığım şu zamanda.Gönlümü parçalayan canlanışlar beni gurbetlerde yakalamış.Ve gurbetlere de bahar gelmezmiş.Ne nisan yağmurları yağarmış  ne yürekler çoşarmış aşk ü şevk ile..Dillerden bir kelam düşmez buralarda.Kalemler yazar acı şarkıları.Kalemler söyler acı acı şiirleri.Benim illerimde sonbaharlar, kışlar varmış.Uzaklarda bir yerde sevdam papatyadan taç örerken öpülesi başına ben derdini, yokluğunu başıma taç eylemişim.O beklerken baharla dönüşümü ben kavuşmayı ahirete bırakmışım haberi yok.Oralarda baharlar doğmuşken evinin  kara yüzüne ben karalar bağlamışım burada  baharlar gelmeyen başıma.

Evet şimdi çook uzaklarda çok tanıdık bir yerlere bahar gelmiş.Sevecen güneş ışınlarıyla okşanırmış bir yerler.Benim ilimde ise bayramlar bile soğuk beyazlara bürünmüş.Yüreğim acılı, aşk dolu ama uzak mı uzak sevdasına.Ve sevdam başı da  papatyalardan taç ile beni bekliyor evinin çiçekli  balkonunda.Serçelerle dönüş şarkımı okuyormuş.Karadeniz'im bile bağrını açmış, gülümsüyor baharlara.

       Artık gideceğim bu bahar gelmez illerden.Kara yüzlü insanlardan sevdamın aydınlık yüzlü insanlarına gideceğim.Gayri göçmek istiyorum şu sonu gelmez kış gecelerinden.Ey çiçeklerim nerdesiniz? Neredesiniz?Neden beni bunca yıllardır ağlatırsınız, kışların eline yem edersiniz.?Yeter artık ağlatmayın şu bahtsızı ey saatler...Yol açın kışlardan yol bulayım baharlar iline doğru.

Gayri çökün bulutlar.Kapatın semayı.Topraklar  açılın, yarılın.Açın  bağrınızı şu miskine.Yeter artık bekleyişim, hasretim bitsin.Bitsin artık.Beklemem çok zordur.Sabır gerek.Ama artık sabrım da tükeniyor ...Bir çılgınlık geçiyor artık aklımdan..Korkuyorum.