Ulu önder Mustafa Kemal  Atatürkün ölümünün 70. yılında kendisini saygı ve sevgiyle anarken bugün

onun öğrencileri ile çağdaş bilim adına farklı bir gece yaşadık.. Gerek matematikte çok büyük ve

çok küçük sayılar konusu işlenirken  ve gerek Fen ve teknoloji  dersinde mutlaka değinilen uzay ve uzaydaki

gökcisimlerini bir nebze olsun yakından görme fırsatı  yakalayan 8-C sınıfı öğrencilerim bugün değişik ve güzel

bir akşam yaşadılar..

                     JÜPİTER                                                    VENÜS

                                                             AY

Bugün  öğrencilik hayatımda Rus pazarından aldığım aynalı teleskop ile  gökyüzüne baktık.Hava oldukça net ve

gözleme uygundu.Gerçi okulumuzun aydınlatma sistemi buna biraz engeldi ancak biz de uygun bir köşeye

gittik.Akşam soğuyu da  fazlaydı.Yere kurduğumuz teleskop ile önce  batı ufkunda kaybolmakta olan venüse

baktık..Dünyaya en yakın ve ona en çok benzeyen bu  güzel ve sıcak gezegen dolunay evresinde

olduğu için gayet parlaktı.Ancak ufka yakın olduğu için pek net göremedik onu.Ancak yine de hakkında az

çok fikir sahibi olduk

Onun ardına teleskopu ufka daha yüksekte olan ve gözlemlenmesi daha kolay olan jüpitere çevirdik.Güneş

sisteminin bu en büyük gezegeni tam güneyde  ufuktan  yaklaşık 50 derece yükseklite idi.Teleskop ile bir

bilye büyüklüğünde görünen jüpiterin etrafındaki dört  büyük uydusunu da görebildik.Öğrencilerim elbette

büyük hayal krıklığı ve hayranlık duydular.Dünyaya uzaklığı  yaklaşık 600 milyon km olan bu nokta ışığın aslında

bir gezegen olduğuna inanmnak güçtü onlar için..Ama bir yıldız gibi  duran o parlak cisim aslında bir

gezegendi.

Ve son olarak ta aya baktık.İlk dördün evresini geçmiş olan  ayın görüntüsü  diğer gezegenlere göre çok

daha fazla ilgi çekti.Çünkü ay bize onlara göre çok çok daha yakındı..Bu nedenle neredeyse  ayın yüzeyindeki

en küçük dağları bile görebiliyorduk.

Öğrencilerim ders kitaplarında dergilerde sadece fotoğraflarını gördükleri bu cisme şimdi   canlı canlı 

bakabiliyorlardı. Bu onlar için gerçekten çok farklı bir deneyimdi.Bir çok öğrenciden çok daha

fazla şanslı olduklarını biliyorlardı.Şu an tamamen sır olan bir bilim dalına elleriyle dokunabilmenin sevincini

yaşıyordular..Ve söyledikleri şey  "bir daha ki gözlem ne zaman hocam?" idi..

İnşallah elimizde daha güzel ve daha büyük bir teleskop olursa bu tür etkinliği tüm Durağanlı öğrencilere

yöneltmek arzusundayım..