Bir insana usulca bir köşeden bakmak yeter aslında o insanı tanımak için..Bakışlarına bakmak yeter

aslında..Ettiği iki sözün yüreğinin sesi olup olmadığını anlamak için  sesindeki titreşimleri hissetmek

yeter aslında..Yıllarca  çektiğimiz, süründüğümğz, acısını yüreklerimizde hissettiğimiz ezilmişliğimizi

hisseden, ve bunu çözmek için ne yapması gerektiğini bilen  bir başbakanım duruyor karşımda..O

orda durdukça ben burda güven içinde hissediyorum kendimi..

Çünkü biliyorum ki o dürüst bir insandır.Çünkü biliyorum ki o ne yaptığını biliyor..O bir liderdir.olması

gerektiği gibi bir liderdir...Halkının yükselmesi için ezilen, halkının acılarını dindirmek

için acıları kaşlarının üzerine koyan, gözlerinin etrafındaki torbalara biriktiren, alt tabakadan bir halk

olarak,benim gibi içten konuşan,benim gibi şehitleri seven,benim kadar toprak bağımlısı, benim gibi

Akif hayranı olan ve benim inanç dünyamın içinden olan bir lider O.

Onunla  hatırlamaya başladık büyük bir millet olduğumuzu..Onunla  şamar gibi tokatlarımızı çaldık

zalimlerin yüzlerine..Ve onunla bacak bacak üstüne attık ABD sine..En yakınındaki dostları bile

cingene sofrasına oturmaktan çekinirken o sofrada tek bir sahana kaşık çalanlarla fakirliğin yoksul

luğun açlığın acısını hissediyordu.O  kızdığı zaman  bakışlarıyla, ateş saçan yüzüyle, çatallaşan

sesiyle ecdadım gibi koca avrupayı titretiyor, ama üzülen bir yürek gördüğü zaman da  aynı

acıyla göz yaşlarına hakim olamıyordu.

Ben gurur duyuyorum ..Çanakkale şehitlerini, Akifi böyle taa ciğerinde hisseden ve Türkiyenin

yönünü karanlık lardan aydınlıklara çeviren bir başbakanım olduğu için gurur duyuyorum..