Masumane bir başlangıçtı..Sıkıldığımız, boğulduğumuz, iş yoğunluğundan bunaldığımız okulumuzun bahçesinden çıkıp  doğanın en derin  kalbinde öğretmenler odasındaki  gibi  birlikte olmak, dostça oturup ızgaramızı yapmak, çayımızı yudumlamak, topumuzu oynamak ve sonra da doğada kısa bir doğa gezintisi yapmak..

2008 yılında  başlamıştı her şey..Otururken arkadaşlarla  ilk fikir benden gelmişti..

”Ya arkadaşlar gelin hep beraber Buzluğa çıkalım..Alalım tavuklarımızı  şöyle güzel bir ızgara yapalım..Gezelim tozalım.Ama biz bize çıkalım.Bayan arkadaşlar olmadan..Daha rahat  oluruz” ..

Bu fikir sonra Kadir hocamın (Kadir KANSU)  muhteşem buluşu ile bambaşka  bir hal aldı.Sendikaların adlarından esinlenerek ve sadece erkek arkadaşların katılmasından dolayı bu pikniğe ERKEK-SEN adını verdik.Her ne kadar  ilk bakışta abes gelse de bu isim çok tuttu.Çok yakalayıcı bir isimdi.Amacı sadece erkek arkadaşların katılacağı bir pikniği temsil di.Onun için ”Erkeksen hadi gel” davetimize hiç kimse hayır diyemedi.Tabi hiç kimse dememek lazım..İstisnalar oldu.Mesela içişlerinden izin alamayan ve maalesef bizi yalnız bırakanlar gibi..

Neyse..Bu pikniğimizin ilkini 2008 mayısında,ikincisini ise 2009 haziranında yapmıştık..Bu yıl ise daha bir sıkı sınav oldu.Pikniğimizi marta çektik..Hem de ne mart..Tarih 6 Mart.Soğuk ve yağmurlu bir cumartesi sabahı..Bir hafta boyunca bu pikniğimizin muhabbeti ile  bayan arkadaşlarımızı yarı şaka yarı ciddi baya bir  kıskandırmış, baya bir özendirmiştik.Ama aklımızdan hiç havanın bu kadar soğuk ve yağmurlu olacağı görmemişti..Üstelik gideceğimiz yer Durağanın en yüksek yeri..Yani karın ilk düştüğü yeri.Buzluk Yaylası idi..

Benim  için bu havanın sorunu yoktu..Zaten çok alışkındım..Bele kadar kar ile mücadele ettiğim  Soyuk Ormanları macerama gezi notları bölümünde bakabilirsiniz.Orada olduğu gibi bu havalar bana ve ben de bu havalara alışıktım..Ancak bazı tereddütler oluşmuştu.Bir yanda bir hafta boyunca söylediklerimi yemek vardı bir yanda da soğuk ve yağmurlu bir hava.

Sonuçta bu zor durumu aşacak kararı verdik.Gedecektik.Ne pahasına olursa olsun gidecektik..Kursu olan arkadaşlar kursunu yaparken dün hazırladığımız  listeyi  Hilmi Hocaya verdik..Telefonlar  ettik sağa sola.Gidecek kalacakları netleştirdik ..Ve sadece  iki fire ile tüm hazırlıklarımızı bitirerek iki araba ile Buzluğa çıktık.

Ergün KAYNAR(*) ,Mehmet GAZİ(*), Hilmi TAŞCI (ilk ),Kadir KANSU(**), Zafer TAŞUK (**), Doğan KOÇYİĞİT(ilk),Ozan KARAKAYA(ilk,üstelik üç yıldır aramızda),Muzaffer İNCEKARA ve ben(**) .. YİBO’nun fedakar ve cefakar öğretmenleri..Her biri (ben hariç)altın değerinde .Her biri Türkiye’nin dört bir yanından çıkıp gelmiş..Afyonundan, Hatay’ından Gaziantep’inden çıkıp gelmiş bu değerli arkadaşlarla  Durağanın  martında , yağmur ve soğuk altında karın ilk düştüğü Buzluğunda bir araya geldik..Dostça, kardeşçe, en içten samimi duygularla..

Uzatmayalım..Geldiğimiz yerde inşa halindeki yapılar vardı..Çevre  köylerin bolluk aşılarının yapıldığı bir alandı burası..Yağmur nedeniyle bu yapılardan birinin içine  girdik.Ateşlerimizi yaktık.Biraz duman altı olduk ama   en azından ıslanmadık.Zafer hocanın tavukları hazırlaması, Ergün Hoca ile  Muzaffer beyin  bunları  pişirmesi, Ozan hocanın salatayı hazırlaması gibi fedakarca yapılan operasyonlar sonucu afiyetle ziyafetimizi çektik..e tabi ardından çayımız içtik, topumuzu oynadık.Ve derken akşamı ettik.Belki zaman yetmedi bize.Belki biraz duman altı olduk..belki kuruyemişlerimizi yiyemedik ama muhteşem güzellikte saatler  geçirdik.

 Aramızdaki birlik ve beraberliğin en üst seviyeye çıkmasına sebep olan bu tür organizasyonların  her kurum ve kuruluşta olmasını, ERKEK-SEN pikniğimizin biz olmasak ta YİBO’nun geleneksel pikniği olması  dileğiyle..