İşte benim yurdumun insanları..İşte benim hasretini çektiklerim.Bir amcam, bir annem ve İstanbul’u mesken tutmuş ablamlar..

Yazın son günü..Benden önceki son kafilede ayrılmak üzere şu ıssız köyden.Geride kalacaklar belli..Bir sakat amcam, bir yapayalnız annem ve bir halam...Yollar onlar için daha bir başka olacak..Günler onlar için daha bir zor geçecek..Yaz gelmeyecek onlar için..Kış geceleri hiç bitmeyecek..

Sohbetsiz geçecek o uzun geceler..Hep yazdan kalma anılar oynaşacak evin içinde..Kah kendi kendilerine dur etmeyin diyecekler çocuklara kah boyun eğecekler bu yoğun seslere..Ama geçmeyecek o geceler..Yaz gelmeyecek..

Bir kez daha bir arada olalım dediler..Belki bu son olur..Belki bir daha konuşmayız birbirimizle..Belki sevgilerimizde eksilme olur..Belki usanırız artık birbirimizden ..Ve belki bir daha gözümüzü açamayız..Onun için gel dediler bir kez daha bir arada olalım..

Gelin dedim bir daha bir arada olun..Siz burada kalanlar ..Kaldığınızdaki yalnızlığın eziyetini çekeceksiniz..Ya biz gidenler?..Ya bir daha dönmezsek?..Ya bulmazsak?.Ya yollar karışırsa?..Ya kokunuzu özlersek?..O yabancı diyarlarda kim kucak açacak bize?..Kim tutacak elimizden?.Oralarda hep dik olmak gerek biliriz bunu..Onun için gelin bir araya..Sizi bir arada çekelim ki herkese onu söyleyelim..İşte bizim arkamız deyilim..Bilsek de sizler de ayrılacaksınız birbirinizden olsun biz yine de öyle diyelim..

Ayrılık yakın..Bu son kafile bizden önceki..Bu akşamın sabahı bize de yol var.Ve bu topluluktan ne yazık pek azı kalacak geride..Şu yıllarını geçirdiğimiz evlerimizi beklemek üzere..Kolay değil elbet o evlerden ayrılmak..Bu toprakları sahipsiz bırakmak.

Onun için taş basacaklar ama yine de onlar buradan ayrılmayacaklar..Bizler ise bir daha ki yaza gelmek üzere uzak ellere yol alacağız..Hasretlerini bir fotoğraf ile gidermeye çalışarak bir daha ki buluşmayı bekleyeceğiz..