18 Mayıs 2008..Gölyeri pazarının açılış günü..Gölyeri dediğim Durağan-Alaçam yolu üzerinde

40. km de bir yayla..

Yörenin en yüksek tepesi olan Dütmen tepesine 10 km uzaklıkta tamamen köknar ve çam

ağaçlarından kaplı, eğimli ve göl gibi küçük bir yer..Adını da bu yapısından almış zannedersem...

İşte burada her yıl mayıs ayının 3.cü pazarında pazar açılır.Ama bu açılışı çok kalabalık olur..

Binlerce insan bir araya gelir..Ve adeta bir şenliğe döner burası..Zaten çeşitli dernekler tarafından

son üç yıldır ilk açılış haftasında güreşler yapılır.Çeşitli sanatçıların katılımıyla halk eğlenir.Yani

bir nevi yaza merhaba şenliği yapılır burda...

İşte bu şenliğin tam ortasındayım..Pazar yerini geziyorum..Durağanın bir çok köyünden kalkıp

gelmiş bir çok insan akıyor gözümün önünden..Ben ise elimde fotoğraf makinem en ilginç kareyi

arıyorum aralarında..Ve derken envai çeşit yöresel kıyafetli gençler, ihtiyarlar arasından gözüm

bu iki yaşlı amcaya takılıyor..

Hemen durup fotoğraflarını çekmeye başlıyorum..Çok kalabalık olduğu için istediğim kareyi bir

türlü yakalayamıyorum..Ama benim dikkatimi birbirlerine hasretle sarılışları çekiyor..Öyle sıkı

sarılmışlardı ki birbirlerine..İkisinin de gözlerinin içi gülüyordu..Birbirlerine olan hasret öyle güzel

okunuyordu ki yüzlerinden..

Dayanamadım..Yanlarına gittim..İkisinin de ellerini tuttum..

"Amca ne kadar zamandır görüşmüyorsunuz?" dedim..

"çok çook" dediler..

"Siz kardeş misiniz arkadaş mısınız?" şeklindeki soruma ise

"Arkadaş oğul arkadaş " diye cevap verdiler..

Aslında her şey ortada idi..Sonra yaşlalrını da öğreniyorum.Biri 85 diğeri 83 yaşında. Yani

çocukluk arkadaşları idi..Yıllar yaşlılığı getirince bedenlerine uzak olmayan köyleri de epey bir ırak

oldu..

Yaşlılık ve bedensel çöküntü, köylerdeki ulaşım güçlükleri nedeniyle ancak yılda bir belki iki

kez bu tür şenliklerde buluşabiliyorlardı.

Her şeyi bir yana koyuyorum onların bunca yıldır süren dostlukları bizlere hayatın ne kadar

değerli, düşmalıkların ne kadar ucuz ve kötü bir şey olduğunu apaçık gösteriyordu..

Şu yüzlerindeki mutluluğu görebiliyor musunuz?. Nolur hep böyle dostlar bırakınız geride..Belki

bir gün sizler de bir pazarda aniden karşılaşabilirsiniz onunla..Ve beraber geçirdiğiniz onca yıllar

bir anda canlanıverir gözlerinizin önünde..

Saygı ve sevgilerimle